Lifting

Lifting twarzy poprawia kontur twarzy, nie wpływając na jej środkową część ani jakość skóry. Twarz pacjenta po zabiegu wygląda na młodszą i wypoczętą, przy czym charakterystyczne dla danej osoby rysy twarzy pozostają niezmienione.

Poniżej prezentujemy film, w którym dr Maciej Charaziński dzieli się z Państwem swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi zabiegu liftingu twarzy.


Zabieg estetyczny face liftingu:

  • wygładza szyję likwidując tzw. zniekształcenie "indor żarłok"
  • zaostrza kąt pomiędzy linią żuchwy, a linią szyi
  • zaznacza równą linię żuchwy – usuwa tzw. "chomiczki"
  • wygładza zmarszczki w okolicy bocznego kąta oka – częściowo usuwa "kurze łapki"

Rozległość zabiegu jest dostosowana do potrzeb, stanu anatomicznego twarzy i stanu ogólnego pacjenta i polega on na nacięciu skóry, naciągnięciu i usunięciu jej nadmiaru, spreparowaniu i napinaniu głębiej położonej warstwy mięśniowo-powięziowej twarzy i wreszcie zszyciu ran.

Face lifting często łączony jest z zabiegami odmładzającymi środkową i górną część twarzy. Lifting odmładza głównie szyję i policzki, natomiast przeszczep tkanki tłuszczowej oraz Botox modelują inne części twarzy – policzki, poprzeczne zmarszczki czoła, kurze łapki oraz „lwie zmarszczki” w okolicy brwi. Przy czym przeszczep tkanki tłuszczowej i Botox powinny być powtarzane natomiast efekt face liftingu utrzymuje się przez wiele lat.
 

ZABIEG

Zabieg Face liftingu wykonuje się w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym, zawsze w obecności anestezjologa. Anestezjolog czuwa nad stanem ogólnym pacjenta, monitoruje go i w razie konieczności może interweniować. Chirurg w tym czasie skupiony jest na poprawnym wykonaniu operacji. Operacja trwa od 3-5 h. Po zamknięciu skóry pielęgniarka wykonuje toaletę zszytych ran i włosów. Następnie chirurg zakłada wzdłuż ran i linii żuchwy jałową gazę i bandażuje głowę pacjenta. Wykonany opatrunek nie ma charakteru uciskowego. Ma on tylko stanowić „poduszeczkę” dla płatów skórnych. Pacjent pozostaje w klinice do następnego dnia. Wykwalifikowana pielęgniarka monitoruje stan ogólny i miejscowy oraz podaje leki przeciwbólowe, jeżeli są konieczne. Lekarz pozostaje cały czas w kontakcie telefonicznym z kliniką. Przez pierwsze 24 h po zabiegu należy ograniczyć ruchy głową. W czasie snu głowa powinna być uniesiona pod kątem około 30 stopni w celu grawitacyjnego ograniczenia obrzęku. Należy ograniczyć rozmowy, a nawet poruszanie się na nogach (najlepiej tylko do toalety). Po 24 h poruszanie się może być już normalne i pacjent może opuścić klinikę, ale w obecności osoby towarzyszącej. Przed opuszczeniem kliniki wyjmuje się z ran dreny, kontroluje stan miejscowy i wykonuje opatrunek higieniczny. Zamiast bandaża na głowę zakładane jest specjalne ubranko uciskowe, które pacjent powinien nosić non stop przez 7 dni, a później jeszcze przez 7 dni na noc. W pierwszych dniach po zabiegu zalecana jest dieta lekka, a nawet płynna z unikaniem potraw ostrych i gorących. Dieta ta zapobiega ewentualnym nudnościom i wymiotom, które mogą być przyczyną krwiaka. Żucie pokarmów twardych powoduje nadmierny ruch tkanek w okolicy ran, a nie jest to wskazane z punktu widzenia procesów gojenia. Trzeciego dnia dieta może być normalna. Trzeciego dnia po operacji można już umyć głowę delikatnym szamponem dla dzieci. Zaleca się codzienne mycie włosów w celu utrzymania czystych linii ran. Mężczyźni mogą się ogolić na trzeci dzień po operacji. Z powodu zaburzeń czucia w okolicy operowanej zaleca się używanie golarki elektrycznej lub zapuszczenie brody w okresie pooperacyjnym. Zakrywa ona wtedy obrzęk i ewentualne zasinienia. Po jej zgoleniu zostaje odkryta „nowa” twarz. Pierwsze badanie kontrolne zalecane jest po 7 dniach od operacji. Zdejmowane są wtedy szwy z okolicy przydusznej. Chirurg ogląda rany w celu oceny procesów gojenia. Po 14 dniach usuwane są pozostałe szwy. Zwykle po 3 tygodniach od zabiegu można wrócić do pracy. Pooperacyjne badania kontrolne w celu oceny wyniku zabiegu i wykonania dokumentacji fotograficznej wykonuje się po 6 tygodniach, 6 miesiącach i po 1 roku.

Nieuniknionymi następstwami zabiegu zmarszczek twarzy są: obrzęk, zasinienia, przejściowe zaburzenia czucia skóry oraz obecność blizny pooperacyjnej. Obrzęk narasta 2-3 dni, potem samoistnie ustępuje. Zasinienia zwykle zanikają w ciągu 7-14 dni. Zaburzenia czucia skóry mogą się utrzymywać wiele miesięcy. Blizny choć nieuniknione są mało widoczne. Ukryte są w owłosionej skórze głowy lub zasłonięte przez ucho. Jedynie blizna przed uchem znajduje się na odkrytej części twarzy. We wczesnym okresie pooperacyjnym można zasłonić ją fryzurą, a po 2-3 tygodniach od operacji jest ona już mało widoczna i nie rzuca się w oczy.
 

POWIKŁANIA

Powikłania po liftingu twarzy zdarzają się rzadko i są to przede wszystkim: krwiaki, infekcje, martwica skóry, uszkodzenie nerwów oraz łysienie.Najczęstsze powikłanie po operacji zmarszczek twarzy stanowią małe i duże krwiaki. Przyczyną powstawania krwiaków jest przede wszystkim nadciśnienie tętnicze w okresie okołooperacyjnym. Częstość występowania dużych krwiaków pooperacyjnych, które wymagają ewakuacji chirurgicznej wynosi około 1%. Duże krwiaki powstają w czasie pierwszych 10-12 godzin po zabiegu, czyli w czasie kiedy pacjent jest nadal w klinice. Małe krwiaki są widoczne dopiero po ustąpieniu obrzęku. Pomiędzy 7-10 dobą od zabiegu większość małych krwiaczków ulega upłynnieniu i stają się one możliwe do ewakuacji poprzez nakłucie igłą. Jeżeli nie zrobi się ewakuacji krwiaczka to w miejscu jego wystąpienia powstaje stwardnienie i przebarwienie skóry, które może się utrzymywać nawet kilka miesięcy. Infekcja stanowi wyjątkową rzadkość po operacji zmarszczek twarzy. Może się ona rozwinąć na bazie nierozpoznanego i nieleczonego krwiaka lub na bazia martwicy skóry. Przy prawidłowym ukrwieniu tkanek i bez podłoża krwiaka praktycznie nie występuje. Przyczyną infekcji są zwykle bakterie naturalnie przebywające na skórze pacjenta. Martwica skóry jest powikłaniem uciążliwym i znacznie wydłuża okres rekonwalescencji. W wypadku martwicy samego naskórka gojenie następuje bez pozostawienia blizn. W przypadku martwicy pełnej grubości skóry płata zawsze powstają niekorzystne blizny. Najczęściej do powstania martwicy płata dochodzi w okolicy zamałżowinowej, gdzie skóra jest najcieńsza. Martwicy za uchem może być z łatwością zakryta przez małżowinę uszną i odpowiednią fryzurę. Najpoważniejszą z martwic jest martwica skóry na odkrytej części twarzy i na szyi, ale na szczęście zdarza się to niezwykle rzadko. Miejsca martwicy samoistnie oczyszczają się i goją, a blizny ulegają znacznemu obkurczeniu. Powtórny zabieg face liftingu zaleca się kilka lat później, gdy skóra ponownie zwiotczeje.Najpoważniejszym powikłaniem zabiegu wygładzania zmarszczek twarzy jest uszkodzenie nerwu twarzowego. Częstotliwość uszkodzenia tego nerwu wynosi około 1%. Obecnie wskaźnik ten może być nawet wyższy, ponieważ bardziej rozpowszechnione są zabiegi rozległe z preparowaniem w głębokich warstwach twarzy. Na szczęście większość pacjentów, którzy doświadczają uszkodzenia nerwu twarzowego ma samoistny powrót funkcji nerwu w czasie od kilku tygodni do jednego roku po operacji. W czasie pierwszych godzin po zabiegu objawy uszkodzenia nerwu mogą wynikać z działania leków stosowanych do znieczulenia miejscowego. Objawia się to asymetrią twarzy i trudnością w wyraźnym mówieniu. Objawy te ustępują kilka godzin po operacji wraz z ustąpieniem działania leków miejscowo znieczulających. Nadmierna utrata włosów występuje u 1-3% pacjentów po operacji zmarszczek twarzy. Łysienie dotyczy okolicy skroniowej przed blizną i okolicy za małżowiną uszną. Zwykle po okresie przerzedzenia następuje odrost włosów. Istnieją też farmakologiczne metody przyspieszające rekonwalescencję.

WARTO WIEDZIEĆ

Przeciwwskazaniem do wykonania operacji face liftingu mogą być następujące choroby: nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, astma, cukrzyca, niedoczynność tarczycy. Pacjent z tymi chorobami powinien wcześniej skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym, w celu potwierdzenia, że taki zabieg nie wpłynie niekorzystnie na jego stan zdrowia. Zabiegu nie powinno się wykonywać także w czasie jakiejkolwiek, nawet najmniejszej infekcji. Przeziębienie, ból zęba lub opryszczka są wskazaniem do odroczenia operacji do czasu wyleczenia.